Luau'da Polinezya dansları, açıklandı

Tek kelime, sayısız ada

Polinezya, Büyük Okyanus'un orta ve güney kesimlerine yayılmış 1.000'den fazla adadan oluşan Okyanusya'nın bir alt bölgesidir. Halkları dilsel ilişkileri, kültürel uygulamaları ve geleneksel inançları paylaşır, ancak tek bir dansı paylaşmazlar. Hawaii, Tahiti, Tonga, Yeni Zelanda ve Samoa'nın tümü bu bölge içinde yer alır. Her birinin kendine özgü dansları vardır ve Orlando'daki gösteri bu beşinin tamamına yer verir; ancak hiçbiri Polinezya'nın bütününü temsil etmez. Bu rehber, her geleneği kendi koşulları içinde açıklar; böylece sahnede art arda sergilendiklerinde aralarındaki farkı ayırt edebilirsiniz. Seçtiğiniz tarihteki danslar organizatörün tercihine bağlıdır ve hiçbir rehber belirli bir eserin sahneleneceğini garanti edemez.

Hula, Hawaiʻi'den

Hula, bir şarkıyı ya da mele'yi ifade eden bir Hawaii dans biçimidir. Hawaii Adaları'na yerleşen yerli Hawaiililer tarafından geliştirilmiş olup dansçı, mele'nin sözlerini görsel bir formda canlandırır. İki ana kategori vardır: Batılılarla karşılaşmadan önce icra edilen, ilahi ve geleneksel enstrümanlarla eşlik edilen kadim stil hula kahiko ve Batı etkisi altında gelişen, şarkı ile gitar, ʻukulele ve kontrbas gibi enstrümanlar eşliğinde icra edilen hula ʻauana. El hareketleri hikâyeyi taşır: esintide sallanan bir ağacı ya da okyanustaki bir dalgayı gösterebilirler. Hula, noho stilinde oturarak ya da luna stilinde ayakta dans edilebilir ve bazı danslar her ikisini de kullanır.

Tahiti'nin ʻōteʻa dansı

ʻŌteʻa, dansçıların birkaç sıra halinde durup figürler sergilediği, Tahiti'ye özgü geleneksel bir danstır. Hızlı kalça hareketleri ve ot etekleriyle kolayca tanınır; genellikle daha yavaş olan, eller ve hikâye anlatımını kalçaların önüne koyan hula ile karıştırılır. ʻŌteʻa, Avrupa temasından önce var olan birkaç Tahiti erkek dansından biridir. Günümüzde erkekler, kadınlar ya da her ikisi tarafından dans edilebilir ve şarkı olmadan, başta davullar olmak üzere enstrümanlar eşliğinde icra edilir. Jestler günlük uğraşları canlandırır: erkekler için temalar savaş ya da denizcilik olabilirken, kadınlar için bunlar saç taramak veya bir kelebeğin uçuşu gibi eve ya da doğaya daha yakındır. Davul, çubuklarla vurulan yarık açılmış ahşap bir kütük olan tōʻere ya da eski Tahiti ayak davulu pahu olabilir.

Tonga'nın lakalaka dansı

Lakalaka, Tonga'nın ulusal dansı olarak kabul edilen ve somut olmayan insan mirasının bir parçası olan bir grup dansıdır; dansçılar büyük ölçüde hareketsiz durur ve yalnızca kollarıyla jestler yapar. Kralın doğum günü veya bir kilisenin açılışı gibi resmi vesileler için ideal olan bu dans, aynı zamanda yaşayan bir gelenektir: Bir kutlama yaklaştığında bir şair bu vesile için sözler yazar, ezgiler tipik melodiler havuzundan seçilir ve ardından hareketler koreografi haline getirilir. Kadınların adımları küçük, kol hareketleri ise akıcıdır.

Haka, Yeni Zelanda'dan

Haka, Māori kültürünün törensel danslarıdır; güçlü hareketler, ayak vuruşları ve ritmik haykırışlarla topluluk halinde icra edilir. Geleneksel olarak hem erkekler hem de kadınlar tarafından, seçkin konukları karşılama, büyük başarıları takdir etme veya bir cenazeyi anma gibi çeşitli toplumsal işlevler için sahnelenir. Haka, halk arasında savaşa hazırlıkla ilişkilendirilse de Māori bilginleri, bunların genellikle savaş dansları olduğu görüşünü reddeder. Haka icra eden topluluğa kapa haka denir.

Poi ve ateş poi

Poi, Yeni Zelanda'nın Māori halkıyla ortaya çıkmış olup günümüzde hâlâ icra edilmektedir. Māori dilinde poi, dansçıların kullandığı fiziksel nesneleri, koreografinin kendisini ya da eşlik eden müziği ifade edebilir ve poi performansı genellikle kadınlar tarafından icra edilir. Māori poi iki biçimde gelir: parmak uçlarından bileğe kadar uzanan iplere sahip kısa poi ve parmak uçlarından omuza kadar uzanan iplere sahip uzun poi. Bir sahne sanatı olarak, bağlı ağırlıkların ritmik ve geometrik desenlerle sallanmasını içerir. Poi o zamandan beri diğer ülkelerde de ilgi görmüştür ve ekipmanları ateş gibi farklı efektlerle yapılabilir. Orlando gösterisi, ateş poi'yi etkinlikleri arasında listelemektedir. Geleneksel olarak poi, harakeke, Yeni Zelanda keteni ve raupō'dan yapılırdı.

Samoa'dan Siva, sasa ve slap dansı

Siva, geleneksel Samoa dansıdır ve kadınlar tarafından icra edilen formu, müziğin ritmine uygun olarak ellerin ve ayakların nazik hareketlerini kullanır. Sasa, davul ritmi eşliğinde oturarak icra edilen bir grup dansıdır ve maulu'ulu yalnızca kadınlar tarafından icra edilen bir grup dansıdır. İngilizcede Samoa tokat dansı olarak adlandırılan faʻataupati, geleneksel olarak erkekler tarafından, genellikle bir grup halinde ve müziksiz olarak icra edilir. Orlando gösterisi, Tutuila'daki Nuʻuuli'den bir Samoa ailesi tarafından sunulmaktadır, dolayısıyla bunlar kendi yurtlarına en yakın geleneklerdir.

Samoa'nın kapanış dansı olan taualuga

Taualuga, Samoa'nın geleneksel dansı olup Samoa sahne sanatlarının zirvesi ve kültürünün odak noktası olarak kabul edilir. Adı, geleneksel bir evin inşasının son aşamasına, yani en üstteki mertekin yerleştirildiği ana atıfta bulunur; dolayısıyla büyük bir işin tamamlandığını simgeler. Dans, çoğu zaman bir eğlence gecesinin görkemli finalidir. Geleneksel olarak bir şefin oğlu veya kızı tarafından icra edilir ve Samoalılar bunu kutsal sayar. Orlando gecesi ise ateş bıçağı gösterisiyle sona erer; taualuga burada yalnızca bir Samoa gecesinin nasıl sona ermesi gerektiğini göstermek için anlatılmaktadır. Aynı zamanda Samoa düğün resepsiyonlarında da sıklıkla kapanış gösterisi olarak dans edilir.

Ateş bıçağı, final

Samoa'da siva afi olarak adlandırılan Samoa ateş bıçağı dansı, Orlando akşamının sona erdiği noktadır. İlk ateş bıçakları, her iki ucuna havlu sarılmış, bıçağın orta kısmı çıplak bırakılmış palalardı. Havlular yakılır ve dansçı bıçağı akrobatik gösterilerle çevirir. Dans, bir Samoa savaşçısının savaş sopasıyla becerisini sergilediği ailao'dan doğmuştur. Orlando gösterisinin arkasındaki aile, Tutuila'daki Nuʻuuli'den gelmektedir ve işletmeci, adalar genelindeki dansların ateş bıçağı finaline doğru yükseldiğini anlatır. Ateş bıçağı dansına ilişkin ayrı rehber, bu aletin nereden geldiğini ele almaktadır.

Sonraki: Bıçak ateşi dansı ve onun Samoa kökenleri

Dikkat etmeniz gereken dört şey

Gösteride gelenekler birbiri ardına sahneye çıktığında, onları birbirinden ayırt etmenize yardımcı olacak birkaç ipucu var. Bunların hiçbiri kesin bir kural değil, çünkü geceyi organizatör düzenliyor ve danslar gösteriden gösteriye değişebiliyor; ancak her biri, kaynakların ilgili gelenek için özellikle öne çıkardığı bir özellik. Gösteri bir adadan diğerine geçerken bunları aklınızda tutun; farklar kolayca duyulur ve görülür hale gelecektir.

• Eller: hula dansında eller bir şarkının sözlerini taşır.
• Kalçalar ve davullar: Tahiti ʻōteʻa dansı hızlıdır ve şarkı olmadan davul eşliğinde yapılır.
• Dinginlik: Tonga lakalaka dansında ayaklar neredeyse hiç kıpırdamaz, hikâyeyi kollar anlatır.
• Vokaller: haka ritmik olarak bağırılarak söylenir ve Samoa tokat dansı hiçbir enstrüman gerektirmez.
• Alev: ateş poi, Māori poi sanatından doğmuştur ve ateş bıçağı bir Samoa aletidir.

Saygı üzerine bir not ve bunun kimler için olmadığı

Bir akşam yemeği gösterisi, yaşayan gelenekleri birkaç dakikaya sığdırır ve neyin sergileneceğine organizatör karar verir. Bu bir ders değildir ve bir lakalakanın dans edildiği resmi törenler gibi kendi bağlamında bir dansı görmenin yerini tutamaz. Herhangi bir geleneğin derinliğini istiyorsanız, aşağıdaki kaynaklarla başlayın. Oturarak izlenen bir akşam yemeği gösterisi, her geleneğin yalnızca küçük bir kesitini sunabilir. Yemek, müzik ve ateş eşliğinde oturarak bir akşam geçirmek istiyorsanız, gösteri tam da bunun içindir.